[color=cadetblue][center][b]Ya seslendirmeli artık tüm birikenleri ..
Ya da sindirmeli !
Böyle sus pus kalmışken yürek,
Böyle lal kesilmişken dile-me-k şimdi hemen sona ermeli aslında direnmek !
Hani kuşlar gibi özgür kalmak ...
-Aklımın iplerini saldım-
Unuttuğum,gelmesin aklıma bir an bile diye sandıklara sakladığım,
Varken yok yaptığım,
Öğrenmemiş saydğım herşeyi sahipleniyorum şimdi!
Diyorum ...

Her gün sana gelmelerimi erteliyorum…Boğazını sıkıyorum sana deliren anıların; hep kapı eşiğinde…Ben her gün katil damgasını giydiriyorum yüreğime..Kapı eşiği cinayetlerim var,sen bilmiyorsun…

Sözlerin ne zaman düşüyor aklıma; bölüyorum bana bakan bikarar gözlerini…Gözlerin bin parça düşlerimi oyalıyor..Düşlerim de gözlerin asılı; indiremiyorum iskemleyi yere…Parçaların yüreğime batıyor; naaşım kalkıyor, dar vakitlerin gölgelerinde…Sen görmüyorsun…

bahçe kapısından sızdılar,hayatımın aralık kalmış neresi varsa,bünyede bastırılmamış ne kadar isyan varsa oradan! kumsalların ne kadar istenmeyen kum tanesi varsa en önde gideniyim her tazyikli akışta...makamında bestelenmiş yazılar kaldı avluda! gitme diye yalan bile söylerim,ne sakladıysam yalan söylerim kal diye...

Alıştım alevlerle dans etmeye ben,
Onların bile bir ritmi varmış...
2 ileri, 1 geri;
Yani her defasında 1 adım geriye götüren "fesatlık"...

Gayri yanmaz oldu ayak altlarım...
Çünkü bedenimi bile hissetmiyorum artık...
Gözlerim Miyop-gözlerim Hipermetrop,
Yüreğimle görebiliyorum yar'i "sonsuz uzaklık"...

Her alev topu göğsümde parçalandığında,
Sevgilinin serinliğiyle uyuyorum "yastık"...
O'ysa evelimizle-ahırımızla,
Biz bu Aşk'a nasılda "hazırlandık"...

Seni bunca severken,
Sensizlik kütlemde "ha ölüm-ha yalnızlık"...

Bu şehirde bir kadın var,
Adı "Bana Özel"...
Elleri var küçücük,
Yüzüyse çiçeklerimden güzel...

Kimse bilmez benden başka,
Bir kalbi var kocaman ama, "Bana Özel"...
Bazen kızar dünyaya,
Ama sadece "kendini üzer"...

Göremezler; izin vermese "asla üzemezler"..
Çözemezler; onun bir düşü varki asla, asla bilemezler...
Onu neden sevemezler !!!
Bilemezler, hiç sevmezler...

Bazan bakar gökyüzüne o,
Bulutları izler...
Kuş olup uçmak, kanat çırpmak,
O "bulutları geçmek" ister...

Yemyeşil çimenlerde,
Çırılçıplak koşmak ister...

>>> > Ruh kanseri
>>> >
>>> > Nazan Arda geçen hafta 55 yaşında öldü. Göğüs kanseriydi.
>>> >
>>> > Ameliyat için gittiği Amerika'da bir göğsü alınmıştı.
>>> >
>>> > Döndükten 11 yıl sonra beyin kanaması geçirdi.
>>> >
>>> > Beyninde de tümör vardı. Peş peşe geçirdiği iki ameliyatın ardından
>>>komaya
>>> >
>>> > girdi ve kurtarılamadı.
>>> >
>>> > Gazetedeki fotoğrafında, elinde bir ayıcıkla gülümsüyordu.
>>> >
>>> > "Ayıcık", kendisi 4 yaşındayken vefat eden annesinin armağanıydı.
>>> >

Ben en çok SENİ SEVDİM...

İmlasına toz kaçmış düşlerini de dahil..Harflerinin yokuş yukarı tırmanırcasına,yüreğimi soluksuz bırakışlarını bile SEVİYORUM...

[i][b]Hiç elini başına koydun mu?Gözlerin kapalı ve bitkin halde,içinden sessizce derin nefes çektin mi?Belki söylenecek çok sözler vardır.Anlatıınca içini dökmek,bir duvara yansıtmak olmaz.Karşında biri dursa,birilerinden ziyade ciddi dinlese seni.Arada bir konuşsa,ama çoğunlukla dinlese,bıkarmı senden?

Bülent, avucunu açmış kendisine doğru elini uzatan adama ters ters baktı.

Elli yaşlarında gösteren adam, görmeye alıştığı hırpani kıyafetli dilencilere benzemiyordu. Üzerindeki giysiler eski fakat temizdi. Eli yüzü temiz ve sağlıklı görünüyordu. "Sapa sağlam adam gidip çalışacağına dileniyor, belki benden daha zengindir" diye düşündü. Zaten canı çok sıkkındı, birde sinirlenmişti. Alaycı bir ses tonuyla: Ekmek parası mı istiyorsun diye sordu.

Sevgiye affa kereme muhtaç,kul maksudi baba,senden tek dileği var,
Sevgi ile,merhamet ve afv edildiği gün,Şefaat-Mustafaya ermek isterim.
sevginin mabudu Ey Rahman, senden tek dileğim,Habibi edibinede o günde,
sevgi ile,Ehli Beyti ile beraber,merhamet et,makamlarını ÂlÎ kıl o günde.
****
SEVGİ MERDİVENİ KURDUM SEMAYA,BEN SEVGİSİZ OLAMAM,NEFESİM VAROLDUKCA,
SEVGİ MERDİVENİNDEN DÜŞTÜM,SEVGİ ADINA KOŞAR,SON NEFESE KADAR SAVAŞIRIM.
****
Sevgilililer sevgilisi,kimsesizlerin kimsesinden,seni istiyorum,

“ Bir öksürük parçalıyor ciğerlerimi...
Senin yokluğundan mı,
Ya da annemden gizli gizli içtiğim sulardan mı bilemiyorum...
Bildiğim tek şey ; bir yokluk deliyor geçiyor yüreğimi...”

Kaybetmektir aşk! Egonu, gururunu, kimliğini bir hırsızın ellerine gönüllü bırakmaktır. İsteyerek bencillikten vazgeçmektir. Omuzlarındaki tüm yükü atarak, avare gülüşlere uyanmaktır düş sabahlarında. Hiç fark etmeden nelerden vazgeçtiğini, cebinde, avucunda ne varsa dağıtmaktır.

Aşk bir çeşit yoksulluktur. Mantığını kaybeder bedenin, kim ne derse gülümsersin. Hayattan kopmakla durmak arasında sendelediğinde ruhun, tam o anın içinde durur aşk dediğin.