Yüreğimdeki senli izleri siliyorum bir bir..
Bu kez oldu,bitti derken..
Lekesi Takılıyor gözlerime senden kalanların...
-Senden başka hiç kimseyi...
-Sus..!
Tenini okşayan dudaklarım yanaklarından süzülenlere gebe..
Çatlamış ,susamış,sana aç...
Teninde yeniden can bulmak ister gibi burkulmakta..

-Seni çok özledim desem?
-Deme..! Ne olur..

[b]Cama yansıyan yüzümü bir bir dövüyor yağmur damlaları..

[b]Adı hüzün olsun bu gerçeğin.
Ayrılığın tekil sızısını hissetmenin
Ve senden sonraki yaşantımın,
Adı hüzün olsun!
Öteki renklerini aldığın,
Tek mevsimlik dünyamın
Ve senden bana kalanların,
Rotasız başlayan yolculuğumun,
Her limanda yüzleştiğim sensizliğin,
Adı hüzün olsun!
Bir türlü gelmeyen geleceklerin,
Bir yarısı sende kalan geçmişin
Ve her gün biraz daha kaybolan iyimserliğimin,
Adı hüzün olsun!
Gittikçe tuhaflaşan tavırlarımın,
Azalan ideallerimin,
Alışkanlık haline gelen sıradanlıkların

Sen...
Anlatmak mümkün mü bilmiyorum; kelimelere, sayfalara sığdırılabilir mi
sensizlik? Başı olur muhakkak da sonu gelir mi yazının?
Sen diye başlayıp, yokluğunla tamamlasam cümleleri, merhem olabilirler mi
yaralarıma?
İçimdeki bu eksiklik, ıssızlık, yansımaz mı satırlara?
Birazdan göreceğiz sanırım; çekiştirip durduğu kalemi, elimden alır almaz
yüreğim...

Sen, gölgesinde dinlendiğim kökü bende bir çınardın.
Gazel dökmüş bir bahardı yokluğun!

"Dilime dolanmış Adınla başlıyorum sonu gelmez satırların en başına.."

Sana dair harflerim, kalemimden akan mürekkebe bulaştı yine ..
Silinmez bir daha ak sayfanın silüetinden..
Yazdığım her bir satır, keşkelerin dudağıma hapsolduğu buruk bir tebessüm suratıma çarpıyor senden yansıyanlarla..

..sezile verani…sezile verani..sez…o..kirina ku..betire kali..

andrion kuramalı o se kilirya..la koruna marta sekra lamanı kara.sakrami balima makalımlakal derina.ko mervina do raka.adves do raka.ku toranı andro asasek..mizele kayra imani.yu keni denziyla aman karuma.nak ku raumana kamaran.

haylat ezrasee dek..ku betire kala.lok kala karilan makuraya saon.ku kanila elman esse o ku man taranı adazzi.lu kalma haylat mak toranb.lu kanlı malakına korma.lu kalma haylat mak.haylo kuramnı sazi ko.ruhanni teslima şingahi imanni..

içinde hissedersen mavisini gökyüzünün
Güneşin son ışıkları denizi severken,
mutluyum
dersen,
Eğer süzülen bir martıyı izlerken,
Sevmek istersen tüm dünyanın insanlarını
Bilki mutluluğu arıyorsun
O belki bir bebeÄŸin kokusunda
Belki bir çiçeğin yaprağında
belkide uçan bir kuşun kanadındadır.
Ama insancıklar bilmiyor ki bunu
Bilmiyorlar ki,
mutluluk acının yokluğu....

Yay hayattır: Bütün enerji ondan gelir. Ok bir gün mutlaka terk edecektir. Hedef ise uzaklardadır. Ama hayat her zaman sizin yanınızda kalır, bu yüzden ona nasıl iyi bakacağınızı bilmeniz gerekir. Durgun kalacağı dönemlere ihtiyacı vardır -her daim kuşanılmış ve gerilmiş halde tutulursa gücünü kaybeder. Bu yüzden gücünüzü tazeleyebilmek için dinlenmeyi kabul etmelisiniz. Böylece yeniden yayı germek için asıldığınızda gücünüz eksiksiz olur.

soyadın bende kaldı

sonunda bitti işte sevdamız
bu ev kaldırmıyor ikimizi
hatırla bu eve girerken ikimiz
bir ömür boyu deyişini
sensiz olmaz sanırken bedenim
istemiyor artık bedenini
ödedik yıllarca evli kalarak
bu ödünç aşkın bedelini
toplanıyor eşyalar çekmecelerde sabun kokusu
titriyor ellerim,bavullarda anıların kabusu
taşınan sadece eşyalar değil ki
odalarda,yüreğimde ahh bohçalanmış
herşeyi topladım
birde baktım ki
bende soyadın kalmış...
Sonat