Genç bir kadın, aylardır şantiyede olan kocasına
> > aşağıdaki satırları yazar:
> >
> > Sevgilim,
> > Biliyorsun, sen ÅŸantiyedeyken nur topu gibi bir bebeÄŸimiz
> > oldu. Sütüm yetmediği için, yavrumuzu besleyebilmek
> > amacıyla bir sütanne tuttum.
> > Yalnız, bu sütannenin zenci olmasından dolayı
> > çocuğumuz, emdiği sütün etkisiyle zaman içinde
> > zenciye dönüştü.
> > Haberin olsun.
> > Bu konuda benim bir suçum olduğunu düşünmezsin
> > umarım. Öptüm, Biricik eşin'
> >
> > Kadının kocası da bunun üzerine annesine bir mektup
> > yazar:
> > Sevgili anneciÄŸim,
> > Karım bana gönderdiği son mektupta, sütü yetersiz
> > olduğu için bir sütanne tutmak zorunda kaldığını, o
> > sütannenin zenci olduğunu ve bu yüzden bebeğimizin
> > renginin de zamanla koyulaştığını yazıyor. Bundan
> > eşimi sorumlu tutamayız, tabii ki;
> > Selam ve sevgilerimle'
> >
> > Annesi ise oğluna şöyle bir cevap yazar:
> >
> > Sevgili oÄŸlum,
> > Aslına bakarsan, sen doğduğunda benim sütüm de
> > yetersiz kalmıştı. Ama biz fakir olduğumuzdan dolayı,
> > sütanne
> > tutamayıp onun yerine seni inek sütüyle beslemek zorunda
> > kalmıştık.
> > Bu durumda takdir edersin ki, senin safkan bir öküz
> > olmanın sorumlusu ben değilim.
> > Seni seven annen....
> >