Of ne iğrenç bir gün, ne karamsar bir sabah sanki duman yutuyormuşun gibi soluduğun hava boğmaya çalışıyor gibi. Tüm insanlar bi çalar saat gibi dakikası dakikasına işlerine gidiyor hepsininin tek amacı hayatta kalmak ve para . Ne kadar çok insan var hiç biri ölümün soğukluğunu düşünmüyor hepsi canını dişine takmış bişeylerin arkasından düşe kalka ilerlemeye çalışıyor, ne yazık hiç biri başaramayacak, çünkü bu dünya hak edenlerin hakkını aldığı dünya değil. Bir karınca gibi çalışan insanlar bir gün öldüklerinde arkalarından neleri gelecek ki, dünyanın en zenginlerinin de kaderi bu olacak en fakirlerinin de… Hayat; ağzında bi ceylanı tutan aslan kadar acımasız zamanı geldiğinde demir gibi dişlerinin süslediği çenesini iştahla kapatacak ve işte bu hayatın görünmeyen yüzü at gözlüklü insanların görmemeye çalıştığı yan. Çoğu insan hayvanlara acır onların avlanmasının zehirlenmesini o kadar büyütür ki burnunun ucunu göremez halbuki insan hayvanlardan kat kat acınacak durumdadır. Yaşarken aklını yanlış kullandığı için çektikleri bi yana öldük den sonra hesap vermek zorunda bunu her insan bilir ama öyle az insan gereklerini yapar ki… her gün ölen insanlar, her gün doğan bebekler aslında hatırlatmalar uyarılar. İnsan sormalı neden doğdum , neden ölecem yani yaratılışını aramalı eğer bu arayışa başlarsa sonu onun için en güzel son olacak. Evet en güzel varmı şüpheniz?