hayata rağmen hergün bir düne ölüyorum
yaşamak bile ustalık ya!
söz gümüş sükut altın ya,
ben sandığım şiirlerle dolduruyorum
kefenim beyaz kağıt!

yalnızlıklara rağmen dostluklar biriktiriyorum kumbarama
gün gelir tedavülden kalkar mı bilmem?
her biri can,
her biri ben,
paylaştıkça çoğalıyorum,
harcayamam...

zamana rağmen ağırdan alıyorum sevmeleri
sindire sindire inadına
takvimimde aşk yaprakları
kopa(ra)mıyorum..!

şimdi herkese iyiliği dokunan bir gülümseme suratımda;
kime sövsem sevdiğim oluyor
kimi sevsem el..!
ister çocukluk de,
ister delilik..
ben herşeye..
ben herkese..
ben SANA RAĞMEN SENİ SEVİYORUM...