Sensizlik… Ne zor bunu kelimelerle sana anlatabilmek Çaresizliğin yakama yapışıp da kırılası boynumu bükmesi her gece hayalinle avunmak zorunda olmak Ne zor sevgili kelimelerim ağlıyor gözlerim ağlıyor yüreğim ağlıyor ruhum ağlıyor Gökyüzü ağlıyor Yer gök ağlıyor ben ağlıyorum İçimden bin ağaç sökülüyor kökünden Ne zor seni sensiz yaşamak

Sensizliğinde seni var ediyorum olmaz zamanlarda seninle dertleşiyorum gecenin kör karanlığında yokluğunla savaşıyorum sanrılarımda var ederek seni Bir zaman geliyor ki hayaller artık avutmuyor, gözler gerçekliği görmek istiyor Eller sıcaklığı hissetmek istiyor Kalbim kalbini seviyor yar

Geç kalmış bir aşk görmeyen gözlerin içinde mavi bir ölümü bekliyor

Sen kokan loş odamda masal kırıntılarını dökerken başımdan aşağıya, bizim şarkımızın ezgisiyle dans ediyorum hiç dokunamayacağım bedeninle… Bir anda gerçekliğe dönmek canımı yakıyor O an telefona sarılıyorum hemen Sesini duyarak hala o masalda olduğuma inanmak istiyorum Sesinle yeniden başlıyor masalım Kayıp kentimin hayal prensi oluyorsun yeniden Her güzel şey gibi masal bitiyor yine telefonun diğer ucundan gidiyor sesin Karanlık boşluk… gerçeklik… Yeniden tekrar tekrar acıyor içim

Keşke sevgili, hayat böyle olmasaydı

Biz aşka aşık iki aşıktık
Gözlerin görmediği sevdaya tutsaktık
Sıra dışıydık…özeldik
aşkların en görkemlisine şahit olacak gelecek günler
Hiç dokunamasam da tapılası vücuduna
Hani hiç göremesem de gece gözlerini
Bilmesem de dudaklarının tadını
Söyleyemesem de adını hiç kimseye…
GeleceÄŸim sevgili
Kendi derinliÄŸimde boÄŸulsam da
Bir gün buharlaşacağım günü bekleyeceğim

Sabahın aydınlanmayan köründe,Tertemiz bir vurgun gönderiyorum yine ,İçinde boğulduğum yüreğinin,güzelliği hürmetine.Nadir zamanlar senden,Bir ömür gibi