Bir karşılığı olmalı bu gidenlerin. Her giden yerine bir şey koymalı.
Sanki hep gidiyormuşsun da ben hep arkandan bakıyormuşum gibi. Sanki hiç dönmeyecekmişsin gibi. Nefes alamayıp, gözüne düşman görünen herkes, bir anda çıkıveriyor ortaya, tam tam dansları yaparak dalga geçiyorlar, kaşınla gözünle. Ee yok tabi kaşın, kirpiğin. Bir diyen, bir soran olacak elbet. İlla ki anlatman da gerekmiyor. Soru soran da olacak, cevap arayan da. İş soru sormakla bitmiyor, iş cevabını beklemekten başlıyor.

Bir dinleyenin olmaz, bekleme. Sen kimi dinledin diye sormazlar mı adama. Adam da cevap verdiği zaman, korkma.

Korkunla başlayan, göğsünün sıkışmasıyla devam eden, bir bacak arası hikayesi hep duymak istenilen, olmazsa yaratmaya da çalışma.

Korkun yalnız kalmak mı, gidememek mi, şöyle bir düşün enine boyuna, koy masanın tam ortasına. Masanın ayağı sallanıyor diye bakarken, düşmesin de koymaya çalıştığın, bulduğun şey bir an da.
Sakın yüzünü çevirme. Baksınlar iyice yüzüne, elbet bir tanıdıkları vardır sana benzeyen.

Sen kime benzediğini, neye benzediğini, kim olduğunu bilmeden göçüp giderken, nasıl olsa gelir akıllarına.