Desem ki...
Vakitlerden bir nisan akşamıdır.
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanları en kuytusunu sende gezmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için;
Hava kadar lazım
Ekmek kadar mübarek
Su gibi, aziz birşeysin
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan
Evimdeki şenkliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap
Ben sende yaşıyorum
Sen bende hüküm sürmektesin
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini
Rüzgarlarla, kuşlarla, nehirlerle beraber
Günlerden sonra bir gün
Şayet sesimi farkedemezsen
Rüzgarların, nehirlerin,kuşların sesinden
Bilki ölmüşüm
Fakat yine üzülme müşterih ol
Kabirde böceklere ezberlettim güzelliğini
Ve senden sonra
Tekrar duyduğun sesimi gök kubbede
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm, seni arıyorum.

CAHİT SITKI TARANCI