Sakarya da depremden hemen sonra üniversite de okurken aynı apartmanda kalan çok değişik bir abimiz vardı.Her gün bir dumur,hergün değişik bi olayla o 4 yıl nasıl geçti hatırlamıyorum bile ve hala bu abimizi arkadaşlar olarak arıyor okuduğum o güzel şehre tekrar tekrar gitmek için bahane buluyorum.

Satanist davaları türkiye de olur olmadık patlarken,sırf saç-küpe yüzünden; eski 80 lerin bu hızlı ülkücü abisi bizi apartmana aldırmamak için elinden geleni yapmış ama sonra bizi tanıdıktan sonra evimizden çıkmaz olmuştu.

Bu abimin üst dairesi boş ve zamanında bi yangın olayı atlatmıştı.Söylediğine görede daha önce üst katın tuvaleti feci derecede alt kata akıyormuş.

Dairenin satıldığını duyan abim, hemen dairenin kapısına şunu yapıştırmıştı. Aynen kapıya yapıştırılan kağıtta şunlar vardı:

"Ben Uğur.Yani sizin alt katta oturan Uğur.Evi almışsınız hayırlı olsun.Tuvaleti tamir ettirin.Sıçtığınız tepeme akıyo.Gerisine karışmam.Sonra neden kurşun yedim demeyin.Tekrar hayırlı olsun."

Tabi koptuk.

Uğur abim benim sen dünyanın en güzel insanısın.