sana geliyorum yalnızlıklardan
yürüdükçe hicran gülüyor gibi
yüreğimde dağlar yükseldi kardan
vuslat, ağır ağır ölüyor gibi

gözlerim, buzlayan kanatlarıyla
yorgun umutların peşinde her an
düşlerim, şahlanan kır atlarıyla
birer birer kopuyorlar zamandan

kısalan yolların uzadığını
kulağıma fısıldıyor her diken
mehdabına gömdüm hayal çağını
senden geliyorum sana gelirken

NURULLAH GENÇ

Deniz hırçındı, dalgalar ise; asi...

Ansızın yakaladılar küçük kayığı...

Sinsice yaklaştılar ve bir anda saldırdılar...

Acımasızdılar.

Ne istiyor olabilirlerdi ki küçük kayıktan?

Oysa; küçük kayık için ne güzel bir sabahtı...
Günün ışıklarla dansı henüz başlamışken, onun da
denizle dansı başlamıştı. Saatlerce, hiç durmadan dans ettiler.

Ama ne olduysa, bir anda hırçınlaştı deniz,
belki de rüzgârlı havanın, yağmurun etkisiyle...
Asi dalgalar hırpalamaya başladı...

Gittiğin gün yumruğumu vurduğum
duvarla yüz yüzeyim şimdi..
bu ÅŸehir
ayrılıkların en kötüsünü yükledi gençliğime

ve sen bana
dayanılmaz bir bekleyiş bıraktın
bitmiyor.....

yine eylüle denk gelmişti firarın
sararmış bir mevsimde unuttun beni
ben gözlerini sakladım odamda
gülüşünü hapsettim ömrüme
gülüşün ki şimdilerde uykumu yokluyor

gittiğin günden beri durdu zaman
geçmiyor....

Gittiğin gün yumruğumu vurduğum
duvarla yüz yüzeyim şimdi..
bu ÅŸehir
ayrılıkların en kötüsünü yükledi gençliğime

ve sen bana
dayanılmaz bir bekleyiş bıraktın
bitmiyor.....

yine eylüle denk gelmişti firarın
sararmış bir mevsimde unuttun beni
ben gözlerini sakladım odamda
gülüşünü hapsettim ömrüme
gülüşün ki şimdilerde uykumu yokluyor

gittiğin günden beri durdu zaman
geçmiyor....

Ulasmak istedigimiz sonuc icin cok seyler yapariz... Acaba anlatmak istediklerimizi iyi anlatabiliyor muyuz?

NewYork'ta, Brooklyn Köprüsü üzerinde dilenen kör bir dilenci, birgün bir şairin dikkatini çeker. Dilencinin boynunda asılı bir tabela vardır. Şair, dilenciye günlük kazancının ne kadar olduğunu sorar. Dilenci de sekiz-on dolar kadar olduğunu söyler. Bunun üzerine şair, dilencinin boynuna asılı tabelayı ters çevirerek birşeyler yazar;

Doğan güneşle birlikte umutla başlayan,Yeni bir gün gibi .Bugünüm,yarınım,umudumsun.Bir öncekinden daha ileriye atılan her adım gibi,öğrenilen yeni bir sözcük,yeniden yazılan bir şiir gibi,Yüreğimin şarkısı,mutluluğumsun.
Bütünüyle bana ait olan,adım kadar benim,bir elmanın ikinci yarısı gibi ,ikinci kendim, YAŞAMIMSIN...

Kirli sarı duvara çivilenmiş gri asık suratlı posta kutusuna baktım,
Soğuk metal kutudan gökkuşağı fışkırıyordu sanki.
Loş bir boşluğun içinde, hem de yıllardan sonra
minik posta kutumda sarı bir zarf... Üzerinde pul.

Özlemişim! El yazısı görmeyi özlemişim meselâ...
Adımın, adresimin sevdiğim bir dost tarafından yazılmasını özlemişim.
Çocuk gibi sevindim. Bir süre açmaya kıyamadım zarfı, öylece bekledim.

Gözlerimi el yazısından almadım, alamadım. Seyrettim.
"s" biraz yamuktu, "b" desem sanki kelimeden ayrı gibi, bir başına.

[b]Sevgili; Adin yurek kilidimin sifresi, bir sen bilirsin o kilidin ardindaki sen dolu enginligi! Simdi uzakta bakislarimin esiri gozlerin, bilinmez bir yokluga burunmus oysa sensizken bedenim! Sicakligini ariyorum Seni ozlemeleride en az seni sevdigim kadar sevdim Sevgili! Sana kavusmalarin verecegi hazzi dusundukce acitmaz oldu ozlemlerin sancisi kalbimi!

Niçin aşk?Nedir bu aşk denilen şey, elle
tutulmaz gözle görülmez bir şeyse nedir bu yaşanan somut acılar,güzellikler? Tek başına aşkı tanımlamak
herşeyden soyutlamak mümkün mü? Hayır !
Aşk bugünlerde bazılarına göre plastikten bile
yeniden yapıldı.Dünyada yaşanan suniliğe doğru gidiş aşkın etrafını sardı.
Nedir şu aşk...? Aşk hayatın bize hazırladığı en güzel sürprizdir, bu yüzden de kalpleri ne zaman ele
geçireceği hiç belli değildir. Daha ne olduğunu

"BEN" DEME SAKIN..!

"Ben" Deme Sakin...!

Sakın kıyaslama kendini başkalarıyla! ..
?Ama ben..? ?Ama benim?şu kadar? Sakın sakın deme!
Şeytan da böyle demedi mi? ?Ben!? dedi.. ?Üstünüm ondan!? dedi, kıyasladı kendini, gururlandı?Ve kovulmuşlardan oldu!
Sen de, eğer böyle dersen; Hidayeti için dua ettiklerin varsa mesela, asla kabul olmaz duaların!.. İstersen gece-gündüz namazda, oruçta, ibadette ol, ?Ben!? dediğin, başkaları hakkında hüküm verdiğin, kıyas yaptığın, O?nun makamına göz diktiğin müddetçe Hiçsin!

Gecenin siyahında düşüncelerim sorguda.. Soluğum canımı yakıyor
Hani herşeyden bıktığın bir an olur umarsızca davranırsın ya
Neden,kimden bıktığımı bilmeden umarsız savruk davrandım
Ayağım hataya takıldı...
Yere çakıldım anne.

Suskunluğum; yanlış bir şey yapmak istemediğimin ifadesi..
Yüreğimin götürdüğü yere gidiyor hayallerim
Ulaşamıyorum..
Şuramda tam kalbimde bir sancı var
Kelimelerim askıda
Konuşamıyorum anne.

Yeni bir şiir yazıyorum
Çiçeklerle ilgili
Çeşit çeşit renk renk mis gibi
Ama hiç biri senin kokunu vermiyor.

Yeni bir roman yazıyorum
Dolu dizgin yaÅŸanan bir aÅŸkla ilgili
Henüz bitmemiş sayfaları
Sen ve beni anlatıyor.
Bir yer var biliyorum
Sadece ikimiz için çiçekler açıyor
Kuşlar bizim için şarkılar söylüyor
Dereler bizim için çağlıyor.
Bir hasretlik var biliyorum deli bir
rüzgar gibi çarpan,seveni kalbinden
yaralayan,bekleyeni deli gibi çıldırtan
Biliyorum,bu senin hasretliÄŸin
Sana özlemimin,hasretliğimin

Kırılgan bir çocuğum ben,Yüreğim cam kırığı
Bütün duygulardan önce,Öğrendim ayrılığı
Saldırgan diyorlar bana,Oysa kırılganım ben
Gözyaşlarım mücevher
Saklıyorum herkesten
Ürküyorlar gözümdeki ateşten,Ürküyorlar dilimdeki zehirden
Ürküyorlar o dur durak bilmeyen,gözükara cesaretimden
Diyorlar: Bir yanı sarp bir uçurum,
Bir yanı çılgın dağ doruğu.
Oysa böyle yapmasam ben
Nasıl korurum içimdeki çocuğu?
Bir yanım çılgın nar ağacı
Bir yanım buz sarayı.

Gün ağarırken, tek başıma oturmuşsam
Henüz daha gözlerimi bir an bile yummamışsam
Sen yoksan yine, bense yorgun ve yalnızsam
Hele bir de, bir de canım hasretine kapılmışsam
Ve gözümde tütüyorsan buram buram

Bildiğim düşlerin kırılmışlığında öyle hasretim ki varlığına. Öyle tütüyorsun ki içimde buram buram.

Hüzünler uyanmasın diye uykularından, parmak uçlarımda yürümeyi deniyorum sevinçleri.

[b][i]Hep kandırdılar bizi çocukken...
Pollyanna varmış hep gülermiş bir oyun oynarmış.Pollyanna hiç ağlamazmış!
Herşeyden bir mutluluk çıkartır en berbat şeylere de kötünün de kötüsü var dermiş.
Masallarla yaşar hayallerle coşarmış.
Masum bir gülüşü varmış Pollyanna nın... Hiç birşey eskitemezmiş o çocuk gülüşünü...
Bir gün gelmiş ki hayat türlü türlü oyunlarına bir yenisini eklemiş .Derken bir yenisi derken ...
Hayat çekilmez , günlerse hiç bitmez olmuş bu dünyanın karmaşalı dolantılarında.Çözdükçe bir yenisi