Ben askerliğimi yapmadan önce istanbulda çalışıyordum. Çalıştığım süre zarfında istanbulu baya öğrenmiştim. Hatta çoğu yerini biliyordum. Askerliğimin acemi birliğini doğunun illerinden birinde yaptım. Neyse ki şans bu ya usta birliğim istanbula çıktı. Evet güzel bir yere çıkmıştı. Bildiğim ve hiç zorlanmayacağım bir yerdi. Şimdi konunun asıl kısmına geçelim. Usta birliğimize yerleştik arkadaşlarla muhabbet falan kaynaşmaya çalışıyoruz. Tabi ben de askerden önce istanbulda olduğumu falan söyledim. Çarşıya çıkacağımız günler belirlendi. Üç arkadaş dedi ki bizi gezdir bu hafta çarşıda bende tamam dedim. Keşke demez olaydım Neyse arkadaşlarla çarşıya çıktık. Kadıköy de her zaman takıldığım güzel bir mekan vardı. Havadar bir yer böyle, arkadaşlara gelin sizi her zaman takıldığım yere götüreyim dedim. Tamam dediler ve gittik. Mekanın üçüncü katına çıktık sadece orda okey oynanıyordu. Okey masaları da dolu idi. Bizim de vaktimiz dardı. Neyse boş bir masa vardı orda okey vardı. Ona geçtik ama taşlar eksikmiş orda oturduk bekledik. Bekledik bekledik kimsenin kalkacağı yoktu tam kalkalım dedik. Karşımızda ki masa kalktı. Oraya geçtik oturduk. Biz o masaya geçince eski oturduğumuz masaya da üç bayan bir erkek oturdu. Onların oturmasıyla yanımızda ki arkadaş dönerek kabaca bir sesle şunu söyledi "bayan orada taş eksik oraya oturmayın" ben koptum o anda zaten neyse önüne dön oyununu oyna sana ne başkalarından dedim. Biz bir kaç oyun oynadıktan sonra tam kalkıyorduk. Bende eski yerimize oturan bayanlara nezaketen " hanımefendi biz kalkıyoruz siz böyle geçebilirsiniz" dedim. Bayanlar tam bizim masaya geldi. Biz kalkarken "teşekkür ederiz" dediler. Bunun üzerine arkadaşımızın ikinci bombası geldi. Bayanlara söylediği sözler şunlar "teşekkür etmenize gerek yok zaten biz kalkıyorduk" tabi o arkadaşla ilk ve son çarşı iznime çıkmış oldum