Kızma bana ne olur. Ya da kızarsan kız. Evet, seviyorum seni... Hem de hiç korkmadan, çıkarsız, hesapsız, karşılık beklemeden her zamanki gibi en derinden gelen bir seslenişle söylüyorum… Seni seviyorum... Canımı iste hiç düşünmeden vereyim avuçlarına... Gel kopar kolumu, bacağımı... Sesim bile çıkmaz inan… Ama… Gerçekler bırakmıyor di mi yakamızı... Ne kadar silkinirsek silkinelim düşmüyorlar üzerimizden, ölümün soğuk nefesi gibi...

Ağşamleyin gine seni düşüne düşüne uyuyagalmışıyın.Üryamda bile seni görüyom.Ağnasana gayruk seni sevdüğümü; cümle elalem biliya şart olsun. Beğki seni herkez seviya; emme ben daha bi zıkı, tevatür seviyom seni... Sağa yeşül çok yakışıya, gök de öyle. Yeşül enterinle gök yazmanla bek gözel oluyon. Sen buralardan geçerken, seni cık kada da olsun görüyün diye hep gapıyı camı çerçeveyi gıygaşuk bırakıyom. Eğcük görüyon gibi oluyon seni emme; işde öyle ne diyeyin ki ben sağa...

Bir eylüldü başlayan içimde
Ağaçlar dökmüştü yapraklarını
Çimenler sararmıştı
Rengi solmuştu tüm çiçeklerin
Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı
Katar gidiyordu kuşlar uzaklara
Deli deli esiyordu rüzgar
Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa
Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar

Neydi o bir zamanlar
Sevmişliğim, sevilmişliğim
O heyheyler, o delişmenlikler neydi
Ne bu kadere boyun eğmişliğim
Ne bu acıdan korlaşan yürek
Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım
Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne
Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım

Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran,sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili

Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Ben senin en çok gözlerini sevdim
Kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

Ben senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran

>> Edip Akbayram'in ismini Edi zannederdim. Yani o, benim icin 'Edi

>> Pakbayram'di.

>>

>> Ablama, 'Nasil olup da koca bir gunu canin sıkılmadan evde oturarak

>> geciriyorsun?' demistim. 'Buyuyunceinsanin cani sokakta oynamak

>> istemez ki' cevabini vermisti. Uzunca bir sure buyuyup buyumedigimi

>> anlamak icin kendime, 'Canin sokakta oynamayi istiyor mu?' diye

>> sormustum.

>>

>> Annem erkegin cinsel organini 'pipi' kadininkini 'kutu' olarak

>> tanimlamisti. O zamanlar TRT'de Cenk Koray'in sundugu 'Tele Kutu'

Yunanistan’da 9 yaşındaki bir kız
çocuğunun, ana rahmindeyken ölen ikiz kardeşini karnında taşıdığı ortaya
çıktı.
Larissa kentinde artan karın ağrıları nedeniyle hastaneye
kaldırılan küçük kızın karnında, başı, saçları, gözleri ve omurga
kemiği oluşmuş 6 santim boyunda bir cenin taşıdığı belirlendi.
Hastane uzmanları, tıpta çok nadir görülen ve "Fetus in fetu"
(Cenin içinde cenin) olarak adlandırılan bu olayın, küçük kızın ikiz
kardeşinin hamileliğin ilk evresinde ana rahminde ölmesi sonucu meydana

Biraz önce İtiraflardan derlenen yazıyı okudumda aklıma geldi.Yüzdeyüz gerçek,eşimin olaylara bakış açısı.Varın yorumu siz yapın.

- Eski verilecek giysileri toparladım,büyük bir çöp poşetine doldurdum.Verecek birilerini ararken yatak odasında kaloriferin yanına koydum.Eşim işden geldi Bu poşeti burdan kaldır dedi.Neden diye sordum Allah korusun yangın çıkar yanarız dedi.Baktım yüzüne ciddimi diye evet çok ciddi.Saçmalama hiç kaloriferden yangın çıkarmı onun içinde ateş değil sıcak su var dedim.Bunu üzerine olsun sen yine de tedbirini al dedi.

"Güzel olan hiçbir şey eskimez.” dedi dostum. İncecik bir sızı duydum, sustum...
Gözlerimi kapayıp kana kana içtim kelimelerini. Eskimiyordu hiç, biliyordum...
Senin gözlerimde hiç eskimediğin, eskimeyeceğin gibi...
Ben seni bulmak için tüm dünyayı dolaşabilirdim ama sen buldun beni.
Bende kaybettiğim beni... Uzansam sana, dokunmak bir şey değil yanmaktan korkuyorum.
Korktukça kaçıyorum senden, kaçabildiğim kadar uzağa...
Ne kadar uzağa kaçsam o kadar yanıbaşımda oluyorsun sonra...

Çocukken geceleri yıldızlara bakardım...
Başımı gökyüzüne kaldırır heyecanla yıldızları sayardım.
Kaçında aşk vardı,
Kaçından böyle görünürdü gökyüzü, Kaçında denizler bu kadar güzel ve kaçında aşk maviydi...

Yıllar sonra senin gözlerinde gördüm yıldızları...
Gözlerinde o çocukluk heyecanımı yaşadım yeniden.
Mavi denizleri, mavi gökyüzünü, mavi aşkı gördüm...
Belki de onun için sen gözlerini kapattığında sönüyor yıldızlarım...

Maviye çalan bir kırmızıydı. Renklerin içinde en imkânsızıydı. Ne ebruda vardı yeri ne de ebrulide. En fazla, ebruzenin çaresizliğiydi. Kalıcı değildi. Suyun üzerine bırakılan gölgeydi.

Faniliği bu yüzdendi.

Gökkuşağına sorsan, başını eğerdi.

"Kırmızı Başlıklı Kız" masalını bir de kurdun ağzından dinleyelim :

Gece yarısıydı. Arabadaydım. Radyo Maydonoz'da Selim gazete köşelerinden internete yayılmış bir öykü­yü anlatıyordu. Kulak kesildim:
"Bir sonbahar günü Londra'daki doktor muayenehanesinin bekleme odasında otu­ran adam, yaprakların dökülmesini hüzün­lü bir gülümsemeyle seyrediyordu. Biraz sonra muayene odasında doktor, teşhisi açıkladı kendisine:
'- Bay Winkelman, beyninizde bir ur var. Hemen ameliyat olmalısınız.'
Yüz hatları gerildi Winkelman'ın:
'- İngiltere'de bu ameliyatı yapabi­lecek doktor var mı' diye sordu.

Hiçbir filiz kendi gölgesinden öte bir yerde ölümü tatmamıştır..”
Ey gözlerime bahşedilmiş mucize,
Ey yüreğime hediye edilmiş Cennet kokusu,
Ey nefesime serpiştirilmiş bir yudum taze hayat,

her şey bir garip bugün
sen garip ben garip
kafesteki kuş,sofradaki aş garip
birşeyler var yolunda olmayan biliyorum
ama neee..?
sen mutlu ben umutlu
ama birşeyler var
bir korku var yüreğimde
ılık esen bu rüzgar içimi donduruyor
bir sessizlik var ikimizdede
fırtına öncesi gibi
umutluyum ama huzurlu değil
bugün yada yarın birşeyler olacak
biliyorum ve ayrılık gelecek
gel yanıma uzan diyorsun
oysa ben yanına ölmek istercesine
kalmak istiyorum
saçında bir tel yüzünde bir ben
ve kendimde bir sen olmak istercesine ölmek istiyorum

İçimden geldi yine yazmak.ve senin bende başladığın gibi başlıyorum yazmaya..Küçük bir kum tanesiydin önceleri içimde hoşlantıdır diyip geçmiştim.Nerden bilebilirdim ki seni bu kadar sevebileceğimi. Nesin sen içimde ? bas bas bağıran, imkansızlaştıkça imkansızlaşan aşk mı? Ne yaptın bana anlamıyorum. nasıl oldu da bukadar büyebildin içimde ?