TOPAL ASKER

Ey saçları “alâgarson” kesik hanım kız,

Gülme öyle bana bakıp sen arsız arsız.

Bacağımla alay etme pek topal diye.

Bir sorsana o topallık nerden hediye?

Sen Şişli’de dans ederken, her gece, gündüz,

Biz ötede ne ovalar, çaylar, ne dümdüz

Yaylaları geçtik, karlı dağları aştık;

Siz salonda dans ederken bizler savaştık.

Ey dudağı kanım gibi kıpkırmızı kız,

Gülme öyle bana bakıp sen arsız arsız!

Olan işler dimağını azıcık yorsun,

Biliyorum, elbisemle eğleniyorsun!

Biliyorum baldırını o kadar nazla

Örten bir tek ipek çorap kıymetçe fazla.

Benim bütün elbisemden... hatta kendimden...

Biliyorum, çünkü bugün şu dünyada ben

Neyim? Bir hiç... işe güce yaramaz, topal...

Sen sağlamsın, senin hakkın, dünyadan zevk al:

Çünkü orda düşmanlarla boğuşurken biz

Siz muhteşem salonlarda şarap içtiniz.

Ey gözünün rengi bana yabancı güzel!

Her yolcunun uğradığı ey hancı güzel!

Sen yabancı kucaklarda yaşarken her gün

Yapıyorduk biz de kanla, barutla düğün.

Sen o sıcak odalarda cilveli, mahmur

Dolaşırken... biz de tipi, fırtına, yağmur,

Kar altında kanlar döktük, canlar yıprattık;

Aç yaşadık, susuz kaldık, taşlarda yattık.

Sen açılmamış bir bahardın, biz kara kıştık;

Bizden üstün ordularla böyle çarpıştık...

Gülme öyle bana bakıp pek, arsız arsız

Sen ey dışı güzel, fakat içi çamur kız.

Hüseyin Nihal Atsız